رابطه بین تعداد فولیکولهای آنترال و هورمون آنتی مولرین با پاسخ تخمدانی در زنان نابارور.

Relationship of Antral Follicle Count and Anti-Mullerian Hormone with Ovarian Response in Infertile Women.

Background and Objective: Pregnancy success in infertile women depends on various factors, including oocyte quality, immunological factors, and endometrial receptivity. To evaluate ovarian reserve, parameters such as age, follicle-stimulating hormone (FSH), anti-Müllerian hormone (AMH), and antral follicle count (AFC) are considered. This study was conducted to determine the relationship of AFC and AMH with ovarian response in infertile women referring to an infertility center. Methods: This descriptive-analytical study was conducted on 50 women (mean age = 33.88±5.32 years) who were candidates for assisted reproductive technology (ART) at the Nahal Infertility Center, Shahid Sayad Shirazi Hospital, in 2020. Serum levels of AMH, FSH, luteinizing hormone (LH), complete blood count (CBC), liver function tests (LFTs), thyroid function tests (TFTs), blood urea nitrogen (BUN), creatinine (Cr), and prolactin (PRL) were measured using enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA), while FSH levels were measured via radioimmunoassay (RIA). Transvaginal ultrasound was performed on the third day of the menstrual cycle to determine the AFC. Results: The mean duration of infertility was 4.8±2.8 years. Thirty-three women (66%) had primary infertility, and in 35 cases (70%), the cause of infertility was related to female factors. The mean and standard deviation serum levels of AMH and AFC were 4.8±4 ng/ml and 9±5 ng/ml, respectively. Poor ovarian response to treatment was observed in 8% of cases. Ovarian response showed a statistically significant correlation with AFC (P<0.05). Furthermore, AFC and AMH indices had significant statistical correlations with the ovarian response (P<0.05). Conclusion: The AFC and AMH indices can be considered reliable predictors of ovarian response in infertile women. [ABSTRACT FROM AUTHOR]

زمینه و هدف: سینوس اسفنوئید یکی از چهار سینوس پارانازال واقع شده در استخوان اسفنوئید بوده و نقش مهمی در جراحی های مربوط به غده هیپوفیز دارد. این سینوس با ساختارهای حیاتی مانند شریان کاروتید داخلی و عصب اپتیک مجاورت دارد. این مطالعه به منظور ارزیابی رادیولوژیک ویژگیهای آناتومیک سینوس اسفنوئید با استفاده از سی تی اسکن (Computed Tomography Scan) بیماران مراجعه کننده به مراکز تصویر برداری منتخب گرگان انجام شد. روش بررسی: این مطالعه توصیفی تحلیلی روی ۱۸۰ بیمار (۱۰۰) زن و ۸۰ مرد با میانگین سنی ۱۳/۰۷ ۳۵/۱۹ سال مراجعه کننده برای انجام سی تی اسکن سینوسهای پارانازال با سی تی اسکن سر و گردن با تجویز پزشک متخصص به مرکز آموزشی درمانی پنجم آذر و مرکز تصویر برداری ایزدی گرگان در تیر و مرداد سال ۱۳۹۹ انجام شد. حجم و ویژگیهای آناتومیک سینوس اسفنوئید شامل نوع هوادار شدن، وجود سپتا برآمدگی و چسبندگی کانال کاروتید با استفاده از سی تی اسکن بررسی شدند. یافته ها توزیع فراوانی نوع سینوس ها بر اساس محل هوادار شدن در ۱۵۱ نفر (۸۳/۸ درصد) پست سلار ۲۵ نفر (۱۳/۸) درصد) سلار و ٤ نفر (۲/۲) درصد) پره سلار تعیین شد. میانگین حجم سینوس چپ و حجم کلی در مردان به طور معنی داری بیشتر از زنان بود (۰/۰۵) ۲۰ نفر (۱۱/۱) درصد) دارای چسبندگی کانال کاروتید به سینوس اسفنوئید بودند. تفاوت آماری معنی داری در توزیع چسبندگی کانال کاروتید، وجود سپتوم اضافه و برآمدگی کانال کاروتید بر حسب جنسیت مشاهده نشد هوادار شدن زانده کلینوئید قدامی زانده پتریگوئید، بال بزرگ و بال کوچک اسفنوئید نیز تفاوت معنی داری بر حسب جنس نشان ندادند. ارتباط آماری معنی داری بین برآمدگی به کاروتید چپ و هوادار شدن بال کوچک و بزرگ اسفنوئید پتریگونید و کلینوئید قدامی مشاهده شد (۰/۰۵>P). در سمت راست این ارتباط با هوادار شدن بال کوچک اسفنوئید نبود. در مورد چسبندگی کانال کاروتید تنها ارتباط آماری معنی دار با هوادار شدن زائده پتریگوئید در سمت چپ مشاهده شد (۰/۰۵>P). نتیجه گیری: شایع ترین فرم سینوس اسفنویید از نوع پست سلار و میانگین حجم سینوس کلی و چپ در مردان بیشتر از زنان بود. جنسیت برای تغییرات وسیع و تنوع بسیار زیاد ویژگیهای آناتومیک سینوس اسفنویید عامل پیش بینی کننده خوبی تعیین نشد. [ABSTRACT FROM AUTHOR]